مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) تاریخ اسلام در آینه پژوهش 2423-4028 6 1 2009 04 23 نگاهی تاریخی به مضامین و اسلوب‌های شعر شیعی در ادب اندلس 71 99 561 FA حسین حاتمی کارشناسی ارشد تاریخ ایرانی اسلامی از دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین پروین زمانی محمدرضا بیگی پوریا اسمعیلی دانشگاه رازی 0000-0003-2334-9179 Journal Article 2009 04 29 Shi’ah poetry in Andalusian period reflects the historical, political, social, literary, religious, and other conditions of that age as well as people's love for the virtues of the Prophet’s Household, especially poets and men of letters. The themes and the structures used by some of the Shi’ah poets in this period are characterized by both imitation and innovation. As for imitation, the themes and styles of the committed Shi’ah poets in the East were used by them as their model; as for the innovation, they were influenced by the literary, religious, social and political condition of their time. The Shi’ah poetry is considered as one of the poetical goals of this poetry, but has never been able to achieve the poetical ability of poets of the East, and except for some scant cases, it has always been tinted with some imitation and adaptation شعر شیعی در عصر اندلس، نمایانگر اوضاع تاریخی، سیاسی، اجتماعی، ادبی، دینی و... آن روزگار، و نیز عشق و دوستی مردمان به ویژه شاعران و ادیبان به خاندان اهل بیت? است. مضمون ها و ساختارهایی که برخی از شاعران شیعی در این دوره سروده اند، دارای دو ویژگی تقلید و نوآوری می باشد. در جنبه‌ی تقلید، مضمون و سبک شاعران متعهد شیعی در مشرق زمین، الگوی ایشان بوده است و در جنبه‌ی نوآوری نیز از اوضاع ادبی، دینی، اجتماعی و سیاسی زمان خویش متأثر بوده اند. شعر شیعی، یکی از عرصه های شعری این دوره به شمار می آید، اما هرگز نتوانسته است به توانایی شعر شاعران مشرق زمین برسد و جز در موارد اندک، همواره پوششی از تقلید و اقتباس، بر آن سایه افکنده است.