زيباشناسي نام ها در سبك زندگي اهل بيت عليها السلام

سال يازدهم، شماره دوم، پياپي 37، پاييز و زمستان 1393

حسين حسينيان مقدم / استاديار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه                                        Moghadam@rihu.ac.ir .

دريافت: 16/9/1393 ـ پذيرش: 3/12/1393

چکيده

نام ها در هر فرهنگي معناي نمادين و ريشه شناختي دارد و حکايتگر ارزش هاي متفاوت و متنوع جامعه و نيز احساسات، نيازها، بينش ها و منش هاي نام گذار است. نام ها به اعتبار منبع انتخاب، در تربيت فرد و جامعه، محترم يا نامحترم جلوه دادن آنها مؤثرند و به طورکلي در زندگي فردي و اجتماعي بشر سهم بسزايي ايفا مي کنند. ديدگاه هاي فرهنگي پشتوانة توصيفي نام ها و مبناي انتخاب و کاربرد آنهاست، چه نام گذار به هنگام ناميدن فرزندش، توجه به معنا و مفهوم نامي که فرزندش را به آن مي خواند داشته باشد، يا نداشته باشد. برخي ديدگاه هاي فرهنگي از نازيبايي ها استقبال کرده، آن را سرشت طبيعت گراي بشر مي خوانند و خود را ملزم به تقليد مو به مو از آن مي دانند. ازاين رو، زيبايي در بينش ها و منش هاي متفاوت مفهومي متنوع مي يابد و بايد در بستر فرهنگي خاص خود تعريف شود.      
اين نوشتار بر اساس منابع و اسناد مکتوبِ موجود، با شيوه اي تاريخي، زيبايي را در سبک زندگي اهل بيت عليها السلام و در قلمرو نامگذاري فرزندان آنان، در سه محور ارتباط با خداوند، ارتباط با اجتماع و ارتباط با طبيعت با رويکرد معنويت و نشاط اجتماعي و فردي بررسي مي کند. پس با مقايسة آماري محورها، شاخصه هاي نام گذاري را بيان کرده و با نقد نظرية «طبيعت باوري»، فراواني زيبايي طبيعي را نيز در نام ها نشان داده است.

کليدواژه ها: فرهنگ، نام، سبک، زندگي، اهل بيت عليها السلام، زيباشناسي.