جايگاه مذاكره با دشمن در قيام امام حسين عليه السلام؛ نقدي بر ديدگاه محمد سروش محلاتي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال چهاردهم، شماره دوم، پياپي 43، پاييز و زمستان 1396

حامد منتظري‌مقدم / دانشيار گروه تاريخ مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني عليه السلام    Montazeri@qabas.net
دريافت:3/9/96ـ پذيرش: 25/12/96
چکيده
آقاي سروش محلاتي در گفتاري زير عنوانِ «امکان يا امتناع مذاکره با دشمن در سياست انقلابي امام حسين عليه السلام»، با استناد به گفت‌وگوي امام حسين عليه السلام و عمربن‌سعد در کربلا، تلاش كرده است تا ثابت کند: «امام حسين عليه السلام با انجام ملاقات‌هايي در کربلا، به‌دنبال مذاکره و توافق (با يزيد) بود تا جلوي جنگ گرفته شود». نوشتار حاضر نقدي تاريخي بر ديدگاه اوست. گفتار وي با وجود امتيازاتي همچون تفکيک ابعاد مسئله، بحث تفصيلي در بُعد تاريخي و گردآوري آراي کم‌شناخته‌شده از بزرگان، داراي کاستي‌هاي مهمي در دو بخش روشي و محتوايي است. اين کاستي‌ها از نظر روشي، نقل يک‌سوية تاريخ و تکية ناروا بر آراي بزرگان، و از نظر محتوايي، بي‌توجهي به انگيزة جعل و روند اشاعة پيشنهادهاي منتسَب به امام عليه السلام، ترجمة نادرست بخش مهمي از گزارش مورد استناد، ناديده‌انگاري بيعت‌خواهيِ يزيد، و بي‌توجهي به مباني و اهداف قيام امام عليه السلام و ارائة تصويري مبهم از آن است.
کليد‌واژه‌ها: امام حسين عليه السلام، قيام امام حسين عليه السلام، مذاکره با دشمن، صلح با دشمن، عمربن ‌سعد، يزيدبن‌ معاويه.