نقد مقالۀ «بررسي ماهيت حديث جابر و جايگاه آن در اثبات نام دوازده امام عليهم السلام»

سال پانزدهم، شماره دوم، پياپي 45، پاييز و زمستان 1397

محمد کرماني کجور / دانشجوي دکتري مدرسي معارف اسلامي گرايش تاريخ و تمدن اسلامي دانشگاه معارف اسلامي    m_kermani87@yahoo.com
حامد منتظري مقدم / دانشيار مؤسسۀ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    montazeri@qabas.net
دريافت: 7/6/97 ـ پذيرش: 14/10/97
چکيده
مقالۀ «بررسي ماهيت حديث جابر و جايگاه آن در اثبات نام دوازده امام عليهم السلام»، حديث «لوح جابر» را ساختگي خوانده، نزول هرگونه لوح مکتوب شامل اسامي همۀ امامان عليهم السلام را انکار، و نيز ادعا کرده که اسامي همة امامان براي غير ايشان روايت نشده است. نوشتار حاضر در نقد آن مقاله، مهم‌ترين اشکالات روشي آن را چنين يافته است: به کار نبردن روش متناسب با نقد مجموعة حديثي لوح، دوگانگي در اعتبارسنجي مستندات، گزينش يک‌سويه، و ناديده‌انگاري روايت‌ها و گزارش‌هاي معارض به ويژه در مسئله سن جابر. نيز اشکالات محتوايي آن عبارت است از: ناسازگاري دروني مستندات، استنادهاي نادرست، به‌ويژه در مسئله نابينايي جابر، خلط ميان صدور روايت و شيوع آن، نادرستي انکار نزول هرگونه لوح شامل اسامي امامان عليهم السلام، نادرستي ادعاي روايت نشدن اسامي همة امامان عليهم السلام براي غير ايشان.
کليدواژه‌ها: حديث لوح، جابربن‌عبدالله انصاري، نصوص اسامي امامان عليهم السلام، انديشۀ امامت اثناعشريه.