راهبردهاي تبليغي امام حسين(ع) در جذب حداكثري و دفع حداقلي مخالفان

سال هجدهم، شماره دوم، پياپي 51، پاييز و زمستان 1400، ص 45 ـ 62

فاطمه رضائي/ دانشجوي دكتري علوم قرآن و حديث دانشگاه آزاد اسلامي واحد خرم‌آباد    fatemer13981366@gmail.com
* غلامرضا خوش‌نيت/ استاديار گروه علوم قرآن و حديث دانشكدة عقيدتي ـ سياسي شهيد محلاتي r_khoshneyat@yahoo.com         دريافت: 05/09/1400 ـ پذيرش: 27/12/1400

چکيده
هدف از اين پژوهش بررسي راهبردهاي تبليغي امام حسين(ع) دربارة مخالفان و ميزان تأثير آنها بر جذب حداکثري و دفع حداقلي آنان با شيوة توصيفي ـ تحليلي و با روش استقرايي است. اين تحقيق نشان داد که گسترش نظارت عمومي با هدف تضمين اجراي قوانين و تعميق خداباوري به‌عنوان عامل کنترل دروني با هدف اصلاح همه‌جانبة امور، از مهم‌ترين ابزارهاي راهبردي در زمينة چگونگي تعامل با مخالفان است. راهبردهاي رعايت سطح درک مخاطبان با ابزار شفافيت و تأکيد و تکرار با هدف ايجاد امکان مقايسه و نتيجه‌گيري براي آنان، و نيز تمرکز بر عوامل اصلي و هستة مرکزي اختلافات، عدالت‌خواهي و بازسازي ساختاري باورها با هدف کنار زدن انحرافات و زدودن خرافات، و مديريت زمان و مکان جهت حفظ کانون‌هاي حمايتي و پايگاه‌هاي اجتماعي، تأثير بسزايي در جذب حداکثري مخالفان و دفع خشونت‌طلبي و آشوبگري و نفي دين‌سالاري مبتني بر ترس، و ايجاد همبستگي اجتماعي با هدفِ در انزوا قرار دادن مخالفان داشته است.

کليد‌واژه‌ها: راهبردهاي تبليغي، امام حسين(ع)، جذب حداکثري، دفع حداقلي، مخالفان.
 

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
51
شماره صفحه: 
45