Volume 20, Issue 2, No 55, Year 2024, Pages 81-97
Investigating the Role of Shaykh Saduq in Transferring the Narration of Imam Ali's 18 Manaqib to Shiite Sources Based on the Isnad-Cum-Matn Analysis Method
Article Type:
Research
Writers:
Fahimeh Gholami nejad
/ PhD Student of Quran and Hadith Sciences, Kashan University, Kashan, Iran / f.gholaminejad@student.alzahra.ac.ir
/ PhD Student of Quran and Hadith Sciences, Kashan University, Kashan, Iran / f.gholaminejad@student.alzahra.ac.ir✍️ Hosein Sattar / Assistant Professor of the Department of Quranic and Hadith Sciences, Kashan University, Kashan, Iran / sattar@kashanu.ac.ir
/ Assistant Professor of the Department of Quranic and Hadith Sciences, Kashan University, Kashan, Iran / sattar@kashanu.ac.irMohammad hasan Sanei pour / Associate Professor of the Department of Quranic and Hadith Sciences, Kashan University, Kashan, Iran / saneipur@kashanu.ac.ir
Fatemeh Alaei rahmani / Associate Professor of the Department of Quranic and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Al-Zahra University, Tehran, Iran / f.alaee@alzahra.ac.ir
Abstract:
The moquf narration "Ali has eighteen manaqibs (good qualities)" is narrated in both Sunni and Shiite sources. This research is conducted to investigate and analyze this narration using Isnad-Cum-Matn method of analysis. Thus, we studied the dating of this narration according to five books and sources with different timelines. Examining its narrative interpretations and the explanations of muhaddiths for this narration, the arguments of more valid paths of narration were classified and using these data, the relating graphs and tables were drawn in this article. According to the results of this article, this narration shows the necessity of a historical reading of the narrations of the virtues of Ahl al-Bayt, although there are some differences between the texts of this narration in the books we studied and has different narrators in their isnads as well. This narration also clearly states that Sheikh Saduq deliberately uses Sunni sources to confirm these virtues, even in enumerating the virtues of Imam Ali; while this narration has been narrated in Sunni sources with words that show these virtues are common between some of Prophet’s companions such as Jabir ibn Abdullah Ansari and Imam Ali. But considering many evidences, including the existence of Ibn Abbas as the main common link in all the chain of narrations of this hadith, it finally leads the reader to accept the special manaqib of Imam Ali among the other companions.
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :بررسی نقش شیخ صدوق در انتقال روایت مناقب هجده‌گانه‌ی علی(ع) به منابع شیعه با تکیه بر روش تحلیل اِسناد ـ متن
Abstract:
روایت موقوف «لِعَلِیٍّ(ع) ثَمَانِیَ عَشْرَةَ مَنْقَبَةً» در زمره‌ی روایاتی است که هم در منابع روایی سنی و هم در منابع امامیه نقل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل این روایت با روش تحلیل اِسناد ـ متن انجام شد. بدین منظور، تاریخ گذاری این روایت با توجه به پنج کتاب و منبع با سیر زمانی متفاوت مورد بررسی قرار گرفت. همچنین با بررسی تفاسیر روایی و توضیحات محدثین ذیل این روایت، استدلال های طرق معتبرتر طبقه بندی گردید و با استفاده از این داده ها، نمودارها و جداول ترسیم شد. نتایج نشان داد که این روایت، در کتب مورد بررسی ضمن داشتن تفاوت هایی در متن و نیز راویان متفاوت در طرق اِسناد، بر ضرورت خوانش تاریخمند روایات فضایل اهل بیت(ع) تأکید دارد و تصریح می کند که شیخ صدوق حتی در حوزه‌ی شمارش فضایل امام علی(ع) به عمد از منابع اهل تسنن برای تأیید مؤیدات این فضایل بهره برده است؛ درحالی که این روایت در منابع اهل تسنن با مضامینی همچون مشترک بودن برخی صحابه همچون جابر بن عبدالله انصاری با امام علی(ع) در این مناقب نقل شده است؛ لیکن با توجه به قرائن بسیار، ازجمله وجود راوی ابن عباس به عنوان حلقه‌ی مشترک اصلی در تمامی طرق این روایت، درنهایت مخاطب را به پذیرفتن مناقب مختص به حضرت علی(ع) از میان دیگر صحابه سوق می دهد.
References:
- ابن‌شهرآشوب، محمدبن علي، مناقب آل أبي‌طالب، تحقيق محمدحسين آشتياني و سيدهاشم رسولي، قم، علامه، 1379ق.
- احمدي، فاطمه، تاريخ‌گذاري روايت «أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّي يشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيؤْتُوا الزَّکَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِکَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّ الْإِسْلَامِ وَحِسَابُهُمْ عَلَي اللَّهِ، پايان‌نامه کارشناسي ارشد، اراك، دانشگاه اراک، 1399.
- انصاري، مرتضي، فرائد الاصول، چ نهم، قم، مجمع الفکر، 1428ق.
- الآجُرِّيُّ بغدادي، محمدبن حسين‌بن عبدالله، الشريعة، تحقيق عبدالله‌بن عمر‌بن سليمان دميجي، رياض، دار الوطن، 1420ق.
- تفرشى، مصطفى‌بن حسين، نقد الرجال، قم، مؤسسة آل‌البيت لإحياء التراث، 1377.
- حسکاني، عبيدالله‌بن عبدالله، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1411ق.
- ـــــ ، سيماى امام على در قرآن / ترجمة شواهد التنزيل، ترجمة يعقوب جعفرى، قم، اسوه، 1381.
- خطيبي، مهدي، «اعتبارسنجي تراکم ظنون در فرايند استنباط»، جستارهاي فقهي اصولي، 1398، سال پنجم، ش 16، ص 7ـ34.
- ذهبي، شمس‌الدين، تاريخ الإسلام وَ وَفيات المشاهير وَالأعلام، تحقيق بشار عوّاد معروف، بيروت، دار الغرب الاسلامي، 2003م.
- ـــــ ، سير أعلام النبلاء، ط. الثالثه، بيروت، مؤسسة الرساله، 1405ق.
- شم‌آبادي، مرضيه، «تاريخ‌گذاري روايات اختفاء سر»، مطالعات فهم حديث، 1400، ش 2، ص 93ـ116.
- صدوق، محمدبن علي، الخصال، قم، جامعة مدرسين، 1362.
- ـــــ ، عيون اخبار الرضا، تهران، جهان، 1378ق.
- طبراني، ابوالقاسم، المعجم الأوسط، تحقيق طارق‌بن عوض‌الله‌بن محمد و عبدالمحسن‌بن ابراهيم الحسيني، قاهره، دار الحرمين، بي‌تا.
- طوسى، محمدبن حسن، رجال الطوسي، چ سوم، قم، جامعة مدرسين، 1373.
- فقهي‌زاده، عبدالهادي و سعيد شفيعي، «تاريخ‌گذاري حديث (عليكم بسنتي و سنه الخلفاء الراشدين)، روش تاريخ‌گذاري سند ـ متن»، حديث‌پژوهي، 1394، سال هفتم، ش 14، ص 7ـ32.
- قندوزي، سليمان‌بن ابراهيم، ينابيع المودة لذوي القربي، تحقيق علي‌بن جمال‌اشرف حسيني، قم، اسوه، 1422ق.
- لوينز، آن و کريستينا سيلور، راهنماي گام به گام استفاده از نرم‌افزار Maxquda2 در تحقيق کيفي، ترجمة ابوالفضل رمضاني، تهران، جامعه‌شناسان، 1393.
- مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، مؤسسة آل‌البيت لإحياء التراث، 1431ق.
- مجلسى، محمدباقر، بحار الأنوار، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1403ق.
- مدرس گيلانى، مرتضي، خصال، ترجمة مرتضي مدرس گيلانى، تهران، جاويدان، 1362.
- مدير شانه‌چي، کاظم، دراية‌الحديث، چ ششم، قم، جامعة مدرسين، 1386.
- مرعشي، شهاب‌الدين، موسوعة الامامة في نصوص أهل السنة، قم، صحيفه خرد، 1430ق.
- موتسکي، هارالد، «مصنف عبدالرزاق»، ترجمة شادي نفيسي، علوم حديث، 1385، ش 40، ص 95-122.
- نمازى شاهرودى، على، مستدركات علم رجال الحديث، تهران، فرزند مؤلف، 1414ق.
- هيتمي، احمد‌بن محمدبن علي‌بن حجر، الصواعق المحرقة على أهل الرفض والضلال والزندقة، تحقيق عبدالرحمن‌بن عبدالله تركي و كامل محمد خراط، لبنان، مؤسسة الرساله، 1417ق.
- هيثمي، نورالدين، مجمع الزوائد ومنبع الفوائد، تحقيق حسام‌الدين قدسي، قاهره، مکتبة القدسي، 1414ق.
- Juynboll, G.H.A, "some Isnad-Analylitical Methods illustrated on the basis of several women-demeaning sayings from Hadith Literature", al Qantara Revista de estudos arabes, 1989, N. 10, p. 343-383.
- Motzki, Harald , "Dating Muslim Traditions: A survey", Arabica, 2005, N. 52, Brill, p. 242-250.
- ----- , "The prophet and the cat: on dating Maliks Muwatta and legal traditions", Jerusalem studies in Arabic and Islam, 1998, N. 22, p. 18-83.
- ----- , Hadith: Origins and Developments (The Formation of the Classical Islamic World), Lawrance I, conrad,Great Britain, 2004.
Copyright © 2024 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
Gholami nejad, Fahimeh, Sattar, Hosein, Sanei pour, Mohammad hasan, Alaei rahmani, Fatemeh. (2024) Investigating the Role of Shaykh Saduq in Transferring the Narration of Imam Ali's 18 Manaqib to Shiite Sources Based on the Isnad-Cum-Matn Analysis Method. , 20(2), 81-97
Fahimeh Gholami nejad; Hosein Sattar; Mohammad hasan Sanei pour; Fatemeh Alaei rahmani."Investigating the Role of Shaykh Saduq in Transferring the Narration of Imam Ali's 18 Manaqib to Shiite Sources Based on the Isnad-Cum-Matn Analysis Method". , 20, 2, 2024, 81-97
Gholami nejad, F, Sattar, H, Sanei pour, M, Alaei rahmani, F.(2024) 'Investigating the Role of Shaykh Saduq in Transferring the Narration of Imam Ali's 18 Manaqib to Shiite Sources Based on the Isnad-Cum-Matn Analysis Method', , 20(2), pp. 81-97
